Η βαρύτητα του Νεύτωνα αντικαταστάθηκε από τη Γενική θεωρία της σχετικότητας. Ο Αϊνστάιν κατέληξε στο ότι η ύλη και η (ισοδύναμή της) ενέργεια στρεβλώνουν τον χωροχρόνο έτσι όπως ένας βαρύς άνθρωπος κάνει να βουλιάζει ένα φθηνό στρώμα αναγκάζοντας πλανήτες, μπάλες, ακτίνες φωτός να ακολουθούν καμπύλες τροχιές αντί για ευθείες. Για να περιγράψεις το τι συμβαίνει σε πολύ μικρές αποστάσεις ή πολύ υψηλές ενέργειες, συνθήκες δηλαδή παρόμοιες με τις πρώτες στιγμές μετά τη Μεγάλη έκρηξη όπου χώρος και χρόνος ήταν ασυνεχή μεγέθη, η Γενική θεωρία της Σχετικότητας πρέπει να συγχωνευθεί με την κβαντική θεωρία, ένα σχέδιο που έχει απορροφήσει η σημερινή γενιά των φυσικών.Τελευταία κάποιοι ειδήμονες αναρωτιούνται, μεγαλόφωνα πλέον, μήπως είναι καιρός να ξαναγραφτεί η εκδοχή του Αϊνστάιν και στην αντίθετη άκρη της κλίμακας, στις μεγάλες δηλ αποστάσεις. Αφορμή για αυτό δίνει η εξέχουσα θέση αυτού που καλείται ο σκοτεινός τομέας του Σύμπαντος.
Σύμφωνα με το λεγόμενο μοντέλο τα συνηθισμένα άτομα αποτελούν μόλις το 5% της ύλης του κόσμου. Κάποια μορφή μυστηριώδους σκοτεινής (δηλαδή αθέατης) ύλης, την οποία αποτελούν κατά πάσα πιθανότητα στοιχειώδη σωμάτια, υπολείμματα της Μεγάλης Έκρηξης, ανεβάζει το ποσό της ύλης στο 25% ενώ ένα πελώριο 70% συνίσταται από κάτι μυστήριο που αποκαλείται σκοτεινή ενέργεια. Ιδιαίτερα η ανακάλυψη ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιταχύνεται υπό την επίδραση της σκοτεινής ενέργειας προκάλεσε μια επανεκτίμηση των παλαιών βεβαιοτήτων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου