Πώς ακούμε!

Στο εσωτερικό των αφτιών μας, στον κοχλία, εντοπίζονται τα κύτταρα που συλλαμβάνουν τα ηχητικά ερεθίσματα. Πρόκειται για κύτταρα τα οποία φέρουν δέσμες τριχιδίων αυξανόμενου μήκους. Τα ηχητικά κύματα τα οποία δημιουργούνται από μηχανικές δυνάμεις (όπως το παίξιμο μιας χορδής ή η εκπνοή αέρα από το λάρυγγα κατά την ομιλία) προκαλούν δονήσεις στο τύμπανο του αφτιού καθώς και στα τρία παρακείμενα οστάρια. Το τελευταίο από αυτά τα μικρά οστά πιέζει μια εύκαμπτη περιοχή ιστού στη βάση του κοχλία και η πίεση μεταφέρεται σε ορισμένα από τα ακουστικά κύτταρα.
Παρά το γεγονός ότι τα κύτταρα αυτά μετατρέπουν τη μηχανική πληροφορία σε ηλεκτρική, ανοιγοκλείνοντας κανάλια ιόντων όπως και τα αντίστοιχα κύτταρα των ματιών κ την μύτης, ο τρόπος με τον οποίο τον επιτυγχάνουν είναι διαφορετικός. Στην περίπτωση των αφτιών δεν υπάρχει διαμεσολάβηση πρωτεΐνης της οικογένειας G και δεν απαιτείται μια αλυσιδωτή σειρά γεγονότων. Αντιθέτως, όλα γίνονται με μηχανικό τρόπο: η μετακίνηση των τριχιδίων των κυττάρων που έχουν ενεργοποιηθεί μετά τη δόνηση προκαλεί το άνοιγμα και το κλείσιμο των καναλιών ιόντων. Τα μηνύματα που αποστέλλονται από τα κύτταρα του κοχλία στον εγκέφαλο αφορούν την συχνότητα, την ένταση κ τη διάρκεια του ήχου. Έπειτα από διάφορες στάσεις τα μηνύματα φτάνουν στις περιοχές του φλοιού όπου η επεξεργασία τους επιτρέπει την αντίληψη τους ως μουσική, ομιλία ή φασαρία.