Την ώρα που έχουμε αποκωδικοποιήσει το ανθρώπινο γονιδίωμα, γιατί να μην το βελτιώσουμε; Η ερώτηση είναι θεωρητική προς το παρόν, αλλά θα μπορούσε να αναδυθεί ως το μεγαλύτερο βιοηθικό ζήτημα της εποχής μας.
Ας υποθέσουμε ότι ήταν δυνατόν να απαλείψετε όλες τις κακές μορφές του γονιδίου από όλα τα ανθρώπινα έμβρυα και να τις αντικαταστήσετε με άλλες που δεν θα ενείχαν προβλήματα υγείας, θα ήταν σωστό να το κάνετε; Οι γονείς που θα επέλεγαν μια τέτοια πρακτική θα έδιναν στο παιδί τους το καλύτερο ξεκίνημα ζωής.
Από πρακτικής απόψεως, πολλά γονίδια έχουν περισσότερους του ενός ρόλους, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η απάλειψη ενός κακού γονιδίου μπορεί να επιφέρει αναπάντεχες επιπλοκές.
Αν όμως η απάλειψη γονιδίων που προκαλούν ασθένειες αποδειχθεί επιτυχής, μπορεί να μην υπάρχει τρόπος να σταματήσει κανείς τους γονείς που θα ήθελαν παιδιά με ενισχυμένη δύναμη ή πολύ έξυπνα.
Η βελτίωση του ατελούς ανθρώπινου υλικού μπορεί να ακούγεται κάτι καλό, αλλά είναι βέβαιον ότι δεν θα πρόκειται για μια απλή και ομαλή διαδικασία. Επέμβαση στα γονίδια της εξυπνάδας ή αυτά της συμπεριφοράς δεν μπορεί να θεωρείται άνευ σημασίας. Η ανθρώπινη φύση είναι ένα μίγμα αντιφατικών ιδιοτήτων και αποτελεί τον μόνο επιζώντα στο μίγμα της εξέλιξης.
Ως εξελικτικά προϊόντα οι άνθρωποι θα είναι βάναυσοι αν προκαλέσουν τη σοφία της εξέλιξης. Ωστόσο η εξέλιξη δεν έχει σοφία. Είναι μια τυφλή διαδικασία η οποία εξαρτάται από συνεχή λάθη προκειμένου να δημιουργήσει το τυχαίο σωστό.
Κι όμως αν μειώσουμε τις γενετικές διαφορές διατρέχουμε τον κίνδυνο να μεταμορφώσουμε το ανθρώπινο είδος σε ένα τεράστιο κλώνο που δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Με άλλα λόγια, το κυνήγι της τελειότητας μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση μας.
Ας υποθέσουμε ότι ήταν δυνατόν να απαλείψετε όλες τις κακές μορφές του γονιδίου από όλα τα ανθρώπινα έμβρυα και να τις αντικαταστήσετε με άλλες που δεν θα ενείχαν προβλήματα υγείας, θα ήταν σωστό να το κάνετε; Οι γονείς που θα επέλεγαν μια τέτοια πρακτική θα έδιναν στο παιδί τους το καλύτερο ξεκίνημα ζωής.
Από πρακτικής απόψεως, πολλά γονίδια έχουν περισσότερους του ενός ρόλους, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η απάλειψη ενός κακού γονιδίου μπορεί να επιφέρει αναπάντεχες επιπλοκές.
Αν όμως η απάλειψη γονιδίων που προκαλούν ασθένειες αποδειχθεί επιτυχής, μπορεί να μην υπάρχει τρόπος να σταματήσει κανείς τους γονείς που θα ήθελαν παιδιά με ενισχυμένη δύναμη ή πολύ έξυπνα.
Η βελτίωση του ατελούς ανθρώπινου υλικού μπορεί να ακούγεται κάτι καλό, αλλά είναι βέβαιον ότι δεν θα πρόκειται για μια απλή και ομαλή διαδικασία. Επέμβαση στα γονίδια της εξυπνάδας ή αυτά της συμπεριφοράς δεν μπορεί να θεωρείται άνευ σημασίας. Η ανθρώπινη φύση είναι ένα μίγμα αντιφατικών ιδιοτήτων και αποτελεί τον μόνο επιζώντα στο μίγμα της εξέλιξης.
Ως εξελικτικά προϊόντα οι άνθρωποι θα είναι βάναυσοι αν προκαλέσουν τη σοφία της εξέλιξης. Ωστόσο η εξέλιξη δεν έχει σοφία. Είναι μια τυφλή διαδικασία η οποία εξαρτάται από συνεχή λάθη προκειμένου να δημιουργήσει το τυχαίο σωστό.
Κι όμως αν μειώσουμε τις γενετικές διαφορές διατρέχουμε τον κίνδυνο να μεταμορφώσουμε το ανθρώπινο είδος σε ένα τεράστιο κλώνο που δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Με άλλα λόγια, το κυνήγι της τελειότητας μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου