Τα μεγαλύτερα ζώα χρειάζονται λιγότερο ύπνο. Οι ελέφαντες, οι καμηλοπαρδάλεις και τα μεγάλα πρωτεύοντα όπως οι άνθρωποι χρειάζονται σχετικά λίγο ύπνο. Αρουραίοι, γάτες και άλλα μικρά ζώα αναλώνουν τον περισσότερο χρόνο τους στον ύπνο. Ο λόγος, προφανώς σχετίζεται με το γεγονός ότι τα μικρά ζώα έχουν υψηλότερους μεταβολικούς ρυθμούς και υψηλότερη εγκεφαλική και σωματική θερμοκρασία από τα μεγάλα. Ο μεταβολισμός είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που παράγει ελεύθερες ρίζες – εξαιρετικά δραστικές ενώσεις που φθείρουν ή και καταστρέφουν τα κύτταρα. Έτσι, οι υψηλοί μεταβολικοί ρυθμοί αυξάνουν τις βλάβες στα κύτταρα και στα νουκλεϊκά οξέα, στις πρωτεΐνες και τα λιπίδια τους.
Οι βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες σε πολλούς σωματικούς ιστούς μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων με νέα που παράγονται από κυτταρική διαίρεση, ωστόσο, οι περισσότερες εγκεφαλικές περιοχές (με σημαντική εξαίρεση τον ιππόκαμπο, ο οποίος εμπλέκεται στη μνήμη και στη μάθηση) μετά τη γέννηση δεν παράγουν σημαντικό αριθμός νέων εγκεφαλικών κυττάρων. Ο χαμηλότερος μεταβολικός ρυθμός και η χαμηλότερη εγκεφαλική θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του μη REM ύπνου φαίνεται να παρέχει μια ευκαιρία για να αντιμετωπιστεί η βλάβη που προκαλείται κατά την εγρήγορση. Για παράδειγμα ένζυμα συνήθως επιφορτισμένα με λειτουργίες συντήρησης μπορούν να κατευθυνθούν σε λειτουργίες επιδιόρθωσης. Επιπλέον, παλιά μόρια ένζυμων που έχουν τροποποιηθεί από ελεύθερες ρίζες είναι δυνατόν να αντικαταστούν από άλλα, πρόσφατα συντεθειμένα κ δομικά υγιή.
Θυμηθείτε ότι η παραγωγή νευροδιαβιβαστών διακόπτεται κατά τη διάρκεια του ύπνου REM και ως εκ τούτου, καθίσταται αδύνατη η κίνηση του σώματος, ενώ παράλληλα μειώνεται και η αντίληψη του περιβάλλοντος. Οι επηρεαζόμενοι κύριοι νευροδιαβιβαστές (νοραδρεναλίνη, σεροτονίνη και ισταμίνη ) ονομάζονται μονοαμίνες, διότι καθένας τους περιέχει μια χημική οντότητα που ονομάζεται αμινοομάδα. Τα εγκεφαλικά κύτταρα που παράγουν αυτές τις μονοαμίνες είναι διαρκώς και στο μέγιστο δραστήρια κατά την εγρήγορση, ενώ ίσως παίζουν ρόλο στην παραγωγή νέων κυττάρων στον ιππόκαμπο.
Η συνεχής απελευθέρωση μονοαμινών κατά τη διάρκεια του ύπνου REM μπορεί να επιτρέπει στα συστήματα των υποδοχέων να αναπαυθούν και να ανακτήσουν πλήρως την ευαισθησία τους. Και αυτή η ανακτηθείσα ευαισθησία κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης μπορεί να είναι κρίσιμη για τη ρύθμιση της διάθεσης, η οποία εξαρτάται από την αποτελεσματική συνεργασία των νευροδιαβιβαστών με τους υποδοχείς τους ( τα γνωστά αντικαταθλιπτικά Prozac, Paxil, Zoloft κ όσα άλλα ονομάζονται επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης λειτουργούν προκαλώντας καθαρή αύξηση στην ποσότητα της σεροτονίνης που είναι διαθέσιμη για το κύτταρο – αποδέκτη ).
Οι μονοαμίνες παίζουν ρόλο στην αναδιοργάνωση των εγκεφαλικών κυκλωμάτων ως απόκριση στις νέες εμπειρίες. Η παύση της απελευθέρωσης των νευροδιαβιβαστών κατά τη διάρκεια του ύπνου REM ίσως είναι ένας τρόπος να αποφευχθούν εκείνες οι αλλαγές στις εγκεφαλικές συνδέσεις που διαφορετικά θα δημιουργούνταν ακούσια ως αποτέλεσμα της έντονης δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του ύπνου REM.
Οι βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες σε πολλούς σωματικούς ιστούς μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων με νέα που παράγονται από κυτταρική διαίρεση, ωστόσο, οι περισσότερες εγκεφαλικές περιοχές (με σημαντική εξαίρεση τον ιππόκαμπο, ο οποίος εμπλέκεται στη μνήμη και στη μάθηση) μετά τη γέννηση δεν παράγουν σημαντικό αριθμός νέων εγκεφαλικών κυττάρων. Ο χαμηλότερος μεταβολικός ρυθμός και η χαμηλότερη εγκεφαλική θερμοκρασία κατά τη διάρκεια του μη REM ύπνου φαίνεται να παρέχει μια ευκαιρία για να αντιμετωπιστεί η βλάβη που προκαλείται κατά την εγρήγορση. Για παράδειγμα ένζυμα συνήθως επιφορτισμένα με λειτουργίες συντήρησης μπορούν να κατευθυνθούν σε λειτουργίες επιδιόρθωσης. Επιπλέον, παλιά μόρια ένζυμων που έχουν τροποποιηθεί από ελεύθερες ρίζες είναι δυνατόν να αντικαταστούν από άλλα, πρόσφατα συντεθειμένα κ δομικά υγιή.
Θυμηθείτε ότι η παραγωγή νευροδιαβιβαστών διακόπτεται κατά τη διάρκεια του ύπνου REM και ως εκ τούτου, καθίσταται αδύνατη η κίνηση του σώματος, ενώ παράλληλα μειώνεται και η αντίληψη του περιβάλλοντος. Οι επηρεαζόμενοι κύριοι νευροδιαβιβαστές (νοραδρεναλίνη, σεροτονίνη και ισταμίνη ) ονομάζονται μονοαμίνες, διότι καθένας τους περιέχει μια χημική οντότητα που ονομάζεται αμινοομάδα. Τα εγκεφαλικά κύτταρα που παράγουν αυτές τις μονοαμίνες είναι διαρκώς και στο μέγιστο δραστήρια κατά την εγρήγορση, ενώ ίσως παίζουν ρόλο στην παραγωγή νέων κυττάρων στον ιππόκαμπο.
Η συνεχής απελευθέρωση μονοαμινών κατά τη διάρκεια του ύπνου REM μπορεί να επιτρέπει στα συστήματα των υποδοχέων να αναπαυθούν και να ανακτήσουν πλήρως την ευαισθησία τους. Και αυτή η ανακτηθείσα ευαισθησία κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης μπορεί να είναι κρίσιμη για τη ρύθμιση της διάθεσης, η οποία εξαρτάται από την αποτελεσματική συνεργασία των νευροδιαβιβαστών με τους υποδοχείς τους ( τα γνωστά αντικαταθλιπτικά Prozac, Paxil, Zoloft κ όσα άλλα ονομάζονται επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης λειτουργούν προκαλώντας καθαρή αύξηση στην ποσότητα της σεροτονίνης που είναι διαθέσιμη για το κύτταρο – αποδέκτη ).
Οι μονοαμίνες παίζουν ρόλο στην αναδιοργάνωση των εγκεφαλικών κυκλωμάτων ως απόκριση στις νέες εμπειρίες. Η παύση της απελευθέρωσης των νευροδιαβιβαστών κατά τη διάρκεια του ύπνου REM ίσως είναι ένας τρόπος να αποφευχθούν εκείνες οι αλλαγές στις εγκεφαλικές συνδέσεις που διαφορετικά θα δημιουργούνταν ακούσια ως αποτέλεσμα της έντονης δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του ύπνου REM.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου